Wieża stoi do chwili, gdy na szczycie ląduje dach. Przy kolejnej próbie dziecko przesuwa dach na środek i odkrywa, że ta sama budowla zachowuje się inaczej. Taką obserwację można rozwinąć w krótką zabawę konstrukcyjną. Wystarczy kilka płytek, miejsce na stole i pomysł na jedną zmianę, której efekt da się zobaczyć.
Co się zmienia, gdy wieża stoi na szerszej podstawie?
Dziecko może zbudować dwie wieże o tej samej wysokości, jedną węższą, drugą szerszą. W obu przypadkach warto użyć takich samych płytek do wzniesienia ścian i ustawić budowle na tym samym blacie. Potem dziecko lekko naciska palcem górną krawędź każdej wieży i obserwuje, czy przechyla się cała konstrukcja, czy najpierw rozłącza się jedna ze ścian. To dwie różne sytuacje. Szersza podstawa może utrudnić przechylenie całej budowli, ale jej ściany nadal mogą się rozpiąć pod naciskiem. Jeśli wieża rozpada się na łączeniu, kolejna próba może polegać na zmianie sposobu ustawienia ścian. Wtedy pierwsza budowla przydaje się jako punkt odniesienia.
Do takich prób nadają się klocki magnetyczne https://www.mediaexpert.pl/zabawki/klocki/klocki-magnetyczne w formie płytek łączonych krawędziami. W tej kategorii Media Expert pozwala zawęzić wybór według wieku i liczby elementów. Przy budowaniu dwóch wież obok siebie przyda się kilka jednakowych kwadratów, dlatego po wybraniu zestawu dobrze jest zajrzeć do opisu jego zawartości.
Jak zamienić płaski układ w pudełko?
Na stole leży jeden kwadrat, a przy każdym z jego boków dziecko dokłada kolejny. Środkowa płytka będzie dnem pudełka, a pozostałe po podniesieniu utworzą cztery ściany. Przed złożeniem modelu dziecko może wskazać dwie krawędzie, które po podniesieniu płytek się zetkną. Przy pierwszej próbie wystarczy podnieść dwie sąsiednie ściany i zobaczyć, gdzie powstaje narożnik. Potem można rozłożyć pudełko, odpiąć jedną z bocznych płytek i przyczepić ją do bocznej krawędzi sąsiedniej ściany, od strony zwolnionego miejsca. Z takiego układu też da się złożyć pudełko, choć jedna ze ścian będzie podnoszona razem z sąsiednią. Dobrym dodatkiem do zabawy jest kartka, na której dziecko obrysuje oba układy. Po rozłożeniu i wymieszaniu klocków rysunki pomogą odtworzyć każdą wersję. Dzięki temu łatwiej porównać, które kwadraty zmieniły miejsce na stole i gdzie znalazły się po złożeniu.
Ile miejsca potrzebuje samochodzik, żeby wjechać do garażu?
Przy budowie garażu pierwszą miarą może być sam samochodzik. Dziecko stawia go między dwiema płytkami, a potem próbuje przesunąć do przodu. Czasem karoseria mieści się w bramie, ale o krawędź zahacza wystające koło. Można wtedy poszerzyć wjazd i sprawdzić, czy wystarczy płytek na dach, który dosięgnie obu ścian. Jeśli dach jest za krótki, można zostawić szeroki, odkryty wjazd i zwęzić garaż dopiero tam, gdzie samochodzik stoi już prosto. Dodatkowe zadanie pojawia się, gdy garaż stanie blisko innej budowli. Samochodzik ma wówczas mniej miejsca, by ustawić się na wprost bramy. Dziecko może przesunąć sąsiedni budynek albo zmienić położenie wjazdu i sprawdzić, w której wersji łatwiej zaparkować. Przy dłuższym pojeździe można powtórzyć ten sam przejazd i zobaczyć, w którym miejscu tył samochodu potrzebuje więcej przestrzeni. W ten sposób do zabawy wraca nawet gotowy model, który wystarczy przestawić na blacie.
Po zabawie można sfotografować budowlę z poziomu stołu i z góry. Zdjęcia przydadzą się następnego dnia, gdy dziecko zechce odtworzyć model. Jedno pokaże, jak wysoko sięgały ściany, drugie pomoże ustalić, gdzie stały. Jeśli klocków zabraknie w połowie pracy, zdjęcie podpowie, od których części zacząć, by zachować kształt pierwowzoru.
Artykuł sponsorowany
Odkryj więcej z Juniorowo
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.

Twój komentarz może być pierwszy